فاطمه-س- بنيانگذار قيام حسين-ع- است. اوج طنين خروش حسين است، حسين در منا از حنجره مادر، فاطمه فرياد مى كشد.
فاطمه آميزه شكوهمند مظلوميت و فرياد حسين است.
فاطمه انگيزه غرورآميز صبر حسين است، فاطمه حضور خدا در عاشوراست.
فاطمه ظهور جلوه حق در كربلاست.
فاطمه يقظه حسين است، جذبه حسين است.
فاطمه رغبت حسين براى لقاى معشوق است. فاطمه است كه قلب دشمن را با دوست پيوند مى دهد.
فاطمه حلاوت شهادت است. حسين والى فاطمه است در كربلا و منادى اوست در عاشورا. شير فاطمه است كه در وجود حسين مى خروشد و خون فاطمه است كه از حنجره حسين مى جوشد.
فاطمه قدرت گامهاى حسين است. جوهر فرياد حسين است. حسين، على اكبر را به يادواره فاطمه به ميدان مى فرستد. در شهادت برادر، فاطمه است كه در قامت حسين مى شكند. حسين تبلور فاطمه در عاشوراست. انى لا ارى الموت...يادگار فاطمه است بر قلب حسين.

 حسين فاطمه محض است و فاطمه، حسين محض و حسين بى فاطمه...